مجله روشنفکر

مجله روشنفکر جایی برای ژرف اندیشیدن

کتاب «میراث فرهنگی و طبیعی ایران در دوران جمهوری اسلامی» منتشر شد/ به قلم شکوه میرزادگی

bookcover (1)

 

روشنفکر/ کتاب «میراث فرهنگی و طبیعی ایران در دوران جمهوری اسلامی»  به قلم «شکوه میرزادگی» نویسنده پرکار ایرانی، به تازگی منتشر شده است. آنچه مسلم است موضوع کتاب بسیار جالب و مورد توجه می‌باشد، چراکه در چند دهه‌ی اخیر، بی‌توجهی مسئولین، باعث شده تا عملا زیرساخت‌های طبیعی و فرهنگی کشورمان با مخاطرات جدی روبرو گردد بطوریکه بسیاری از کارشنان بر این باورند که زیستبوم ایرانی، در آینده‌ای نه چندان دور از بدیهیات زندگی طبیعی، تهی‌خواهد گشت.از این رو نویسنده با دقت تمام و پشتکار  دست روی موضوعی حیاتی  نهاده است. متاسفانه بی‌توجهی و سکوت بسیاری از روشنفکران به مسایل فرهنگی و محیط زیست، موجب شده تا مسئولین همچنان به رویه‌های نابخردانه خود ادامه دهند. ناگفته نماند که شکوه میرزادگی از آن دسته از کوشندگان فرهنگی است که به خوبی در این زمینه‌ی مهم و حیاتی کوشیده است. نوشتار پیشرو، پیش‌گفتار کتاب یاد شده، می باشد که در ادامه می‌خوانید.

پیش گفتار کتاب:

 از آغاز نیمه ی دوم قرن بیستم، که طی آن اعلامیه ی جهانی حقوق بشر بر تارک جهان  ما درخشید، ده ها کنوانسیون و دستورالعمل از دل اين سند برآمده که هر کدام شان تغییرات شگرفی را در شیوه ی زندگی انسان معاصر بوجود آورده اند.

 یکی از این کنوانسیون ها «کنوانسیون حفظ میراث فرهنگی و طبیعی جهان» است که در سال 1972 به تصويب رسيده. این کنوانسیون دولت های عضو را موظف  به حفظ و حمایت از آثار فرهنگی، تاریخی، و طبیعی خود می کند با این تاکید که: «ویرانی یا انهدام هر قسمت از میراث فرهنگی و طبیعی موجب فقر شدید میراث همه ی ملل جهان می شود».

 در سال های بعد، کنوانسیون های دیگری در ارتباط با «میراث فرهنگی غیرملموس» و «حافظه ی جهانی« برای حفاظت و مستند کردن بخش دیگری از میراث فرهنگی جهان به تصويب رسيده است.

 این اسناد نه تنها توجه مردمان فرهنگ دوست جهان را هر روز بیشتر از پيش متوجه و علاقمند به میراث های فیزیکی و غیرفیزیکی بشری می کنند بلکه در تغییر یا کامل کردن مفاهیمی مهم نقشی اساسی داشته اند.

 یکی از این مفاهیم «فرهنگ» است که اکنون «میراث فرهنگی» به اجزای تعریف آن افزوده شده؛ بطوری که وقتی می گوییم «فرهنگ ایران» در اين مفهوم همه ی میراث های فرهنگی فیزیکی و غیر فیزیکی ما جای دارند.

 البته بايد پذيرفت که هنوز هم بسیاری از مردمان ما به اهمیت این بخش از فرهنگ امروز بشری آشنایی کافی ندارند و اگر  ذکری از آن می کنند، بیشتر همراه با برخوردهای ناسیونالیستی افراطی ست؛ که طبعاً حالتی دفاعی دارند در مقابل حکومتی که با بخش های عمده ای از فرهنگ ما دشمنی و ستیزی علنی دارد و بر تخریب و نابودی همه جانبه ی آنها همت گماشته است.

آن چه که در این کتاب می خوانید مربوط می شود به همین ستیز حکومت نسبت به فرهنگ و میراث فرهنگی، تاریخی، و طبیعی ما؛ ميراثی که در پی انقلاب اسلامی سال 1357 (1979) در وضعیتی بسیار بحرانی و تکان دهنده قرار گرفته است.

 مطالب این کتاب از میان صدها مقاله و گزارش و بیانیه ای انتخاب شده که طی 14 سال گذشته نوشته شده اند؛ 14 سالی که میراث فرهنگی ما، و کل فرهنگ ما، بیش از همیشه گرفتار تبعیض و خشم حکومت قرار گرفته است.

اما اين ستیز آشکار نتايج شگفت آوری نيز داشته و در همين سال ها نيز هست که توجه مردمان ما بیش از هميشه به فرهنگ ایرانی شان جلب شده؛ فرهنگی که چون آفتاب بر همه یکسان می تابد، و صاحبان هیچ مذهب و مرام و قوم و جنسیتی را بر دیگری ترجیح نمی دهد.

در این سال های سخت «سازمان میراث فرهنگی جمهوری اسلامی» خبرنگاران را  رسماً از گزارش دادن مستقیم درباره ی ویران گری ها در قلمروی میراث فرهنگی ممنوع کرده است و باستانشناسان و کارشناسان تنها می توانند گزارش یافته ها و کشف های خود را پس از گذشتن از فیلتر سازمان میراث فرهنگی به اطلاع مردم برسانند.

 در چنین شرایطی، توجه به فرهنگ خردمدارِ مهرآفرین کشورمان، و بازتاب دادن آنچه بر میراث گرانقدر آن می رود، برای من (و یقین دارم برای بسیاران دیگری که در بیرون از مرزهای سانسور و خفقان و پوچی بسر می برند)، علاوه بر این که تبديل به یک وظیفه ی حقوق بشری شده، انتخابی حیاتی و طبیعی محسوب می شود.

 به قول دوست گرامی، آقای دکتر ابراهیم هرندی، نظریه پردار و پژوهشگر فرهنگی: «فرهنگ، بزرگ ترين بازتابِ آگاهی را ـ که باخبر شدن از مرگ و پوچی ست ـ با معنی دار کردن هستی، درمان می کند.» و ما کوشندگان فرهنگی چاره ای نداریم جز این که به این «انتخاب طبیعی» متوسل شویم تا بتوانیم از آن نیرو و توان لازم  را برای یک «ماندگاری شایسته» بگیریم.

این کتاب، در واقع، گزارش مختصر و مستندی است از عملکرد فرهنگ ستیز و تبعیض گر جمهوری اسلامی در ارتباط با آن بخش از فرهنگ و میراث فرهنگی ایرانی ما که غیرمذهبی و یا غیرشیعی است؛ در راستای نشان دادن گوشه هایی از ویرانی ها، تاریخ زدایی ها، و عملیات غیرقانونی که در این دوران انجام شده است.

با مهر شکوه میرزادگی

ناشر H@S:

http://www.hands.media/books/?book=cultural-and-natural-heritage-of-iran#

پخش کننده  Amazon:

https://www.amazon.com/Cultural-Natural-Heritage-Islamic-Republic/dp/1780835043/ref=sr_1_1?s=books&ie=UTF8&qid=1470319882&sr=1-1

اطلاعات

این ویودی در اوت 4, 2016 بدست در Uncategorized، فرهنگ و هنر فرستاده شده و با برچسب خورده.

بایگانی

اوت 2016
د س چ پ ج ش ی
« ژوئیه   سپتامبر »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

تماس با ما

یادآوری

نشر مطالب تولیدی روشنفکر، با ذکر منبع و نام نویسنده بلامانع است.

اعلان

مجله روشنفکر از تاریخ ۲۰۱۷/ ۰۱/ ۱۵ در قالب «دوهفته نامه» منتشر گشته و ماهی دوبار به روز می‌شود.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: